Yürekten gelir ya hani duygular
Satırlara dökmek istersin
Zaman gelir , canın önemi kalmas
Ama yinede yardan vazgeçemessin
En büyük düşmanın sana yüreğin olur
Fırtınalar koparır içinde , engelleyemessin
İlk kes tatmışsındır bu duyduyu
Zaman zaman isyan edersin gözyaşın birikip içine akar
Belki de artık en fasla ağlayanlardansın
Güldüğün günlerde olacak elbette , sonuçta sende bir insansın
İstemezsin yare açtığın gözler , yari görmeden kapansın
Sakın kadere isyan edeyim deme , bırakta kader utansın
Hani farkında olmadan düşünceye dalarsın
Dertlerin denizinde boğulacan sanırsın
Kıvrandıkça daha çok batarsın , bir türlü kurtulamassın
Çareyi umutlarda , hayallerde ararsın
Sen , herşeyden vazgeçtiğim anda
TEK GERİYE KALANIMSIN...